* ( الأَرْضِ ، وَلا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْه تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيه ) * . . . « 1 » اى مردم با ايمان ! از چيزهاى خوب و حلالى كه به دست آورده‌ايد ، و آنچه از زمين براى شما بيرون آورده‌ايم ، انفاق كنيد ، و به انفاق چيزهاى پست و بىارزش مپردازيد ، كه خود نيز حاضر نيستيد آنها را ( از كسى ) بگيريد . . . « ، مقصود در اين آيه ، انفاق در راه خير و عموم كارهاى نيك است ، و در آن دليلى بر اين امر وجود دارد كه پاداش و ثواب صدقه و بخشش از مالى حلال كه از راه كار و كسب به دست آمده باشد ، بيشتر و بزرگتر است از آنچه بدون زحمت رسيده باشد ، زيرا بخشيدن گونهء نخست دشوارتر است » . « 2 » حديث 1 الإمام علي « ع » : المنّ ينكد الإحسان . « 3 » ( 2 ) امام على « ع » : منّت گذاشتن ، احسان را تلخ و ناگوار مىسازد . 2 الإمام علي « ع » : إيّاك و المنّ على رعيتك بإحسانك . . . « 4 » ( 3 ) امام على « ع » : - از عهدنامهء مالك اشتر : از منّتگذارى بر مردم ، براى اقدام نيكى كه كرده اى بپرهيز .

--> « 1 » . « سورهء بقره » : 267 . « 2 » . « مجمع البيان » 2 / 380 - 381 . « 3 » . « غرر الحكم » / 18 . « 4 » . « نهج البلاغه » / 1031 ؛ « عبده » 3 / 120 .